10-11-2001
Ok, we zijn het vorige verslag geeindigd bij Rockhampton. Vanaf daar zijn we lekker doorgereden naar Airlie Beach, waar de stranden wit zijn, en de zee heerlijk warm is. Helaas kun je er niet zomaar zwemmen, want er zitten allemaal box-jelly-fish/stingers of hoe je het stomme kwalletje ook maar wilt noemen, alleen is deze kwal dodelijk…
Voordat we in Airlie Beach aankomen gaat het niet zo geweldig met Ronnie (ja; we hebben onze auto een naam gegeven, naar een bekende Nederlander die net als onze auto ook veel zuipt
. Ronnie begon heel hard te piepen en teroken, en binnenin begon het naar rubber te stinken. Snel met de auto aan de kant dus…. Even laten afkoelen, en opnieuw proberen, maar nee hoor: elke keer dat je gaf gas, begon de auto hard te piepen, dus er was echt iets mis in/met/aan de motor (volgens ons als semi-experts dan). dus we hebben de wegenwacht er maar even bijgehaald. Stom genoeg bleek het “alleen” maar de airconditioning te zijn; de motor van de airco was doorgebrand en wilde niet meer draaien, en omdat de airco met een riem aan de motor vast zit, begon deie riem heel hard te slippen; nou ja, probleem was snel opgelost: airco uitzetten, en klaar was Ronnie.
Nou ja, zonde van de $90 zou je denken, maar er was een goede tip waar de wegenwachtman ons op wees: de olie. Wat bleek: in die 2 weekjes had Ronnie 4 liter olie opgedronken. Ik had af en toe de olie wel gecontroleerd, maar toen er niks op het streepje stond gingen we er van uit dat de auto scheef stond (wat hij in Australie altijd wel een beetje staat) en dat de meting daarom niet klopte. Nou; die tip heeft ons een motor bespaard, en vanaf nu geven we de auto elke ochtend een kopje te drinken.
11-11-2001
Nou ja, Airlie Beach waar je niet kunt zwemmen (kwallen). Zo geinteresseerd in zwemmen aan de kust waren we toch niet echt. Vandaag (Zondag) hebben we de tijd genomen om een beetje rustig rond te kijken, naar duikcursussen wel te verstaan, want dat is eigenlijk het enige wat ik van de komende dagen te vertellen heb. In elke plaats aan de oostkust in Australie worden duikcursussen aangeboden, en je moet even goed kijken naar prijs, kwaliteit, waar je gaat duiken, temperatuur van het water, etc. etc. Na een tijdje hadden we de beste cursus voor ons te pakken: “Reef Dive”. Langs de docter, die moet controleren of je fit genoeg bent om te duiken (een medical check-up) en we kregen voor zondagavond al huiswerk mee.
12-11-2001
Maandagochtend zaten we weer eens in de klas, want voordat je mag duiken, moet je er wel wat van af weten… We worden ’s ochtends opgepikt door onze duikinstructeur Paula Jahnke. Een enorm ruig wijf die echt heel goed blijkt te zijn.
’s middags het zwembad in, om eerst eens te snorkelen (best wel gek, onder water kijken, en tegelijk ademhalen), en later met de complete uitrusting in het zwembad. Dan moet je onderwater je masker kunnen afzetten (waar Janneke nog niet zo dol op was) en elkaar kunnen helpen wanneer de zuurstof van de een op is. Nou ja, dat ging allemaal prima. ’s Avonds huiswerk mee, maar ook zuipen met de duikschool (jaja).
13-11-2001
Theorie en duiken in het zwembad. Een examen dat echt schijtsimpel is… En ’s avonds wordt het echt leuk: we gaan
op de boot! (1) Drie dagen lang duiken (2), elke dag drie of vier duiken!
14-11-2001
Dit was echt superleuk. De eerste vier duiken zijn begeleid. Alle oefeningen die je in het zwembad hebt gedaan, nu ook op 12 meter diepte. En vooral masker af doen zo diep vindt Janneke echt niet leuk. Maar ze flikt het ‘m toch, en we krijgen beiden ons duikbrevet! ’s Avonds nog een super-avontuur: Het kleine rubberbootje krijgt kuren dus twee nachtduikers van onze groep en een iemand met een rubberbootje dobberen een beetje rond in de Oceaan. Dus wij met de grote boot er achteraan. En het is me toch een stuiterpartij! Natuurlijk komt het allemaal weer goed, maar door het geschud is het voor sommigen meer kotsen dan eten. En dat terwijl er zo lekker gekookt wordt….
Er is daar zo veel te zien. Al dat koraal en al die vissen, je komt ogen te kort. De kleuren zijn zo mooi, en de haaien zwemmen gewoon weg als je ze tegen komt. Het is echt geweldig
in het water (3). We hadden een onderwatercamera, dus misschien kan ik eens wat foto’s plaatsen. Maar het is zo’n andere wereld; een echt aanrader voor iedereen.
15-11-2001
Weer de hele dag duiken. Geweldig eten op de boot. ’s Avonds heb ik zelfs een
nachtduik gedaan (4), waar je echt bijna niets ziet (best wel een beetje eng). M’n duikbuddy Colin (5) raakte ik kwijt, die kwam dus eerder en alleen boven water. En wat was Janneke blij dat ik er weer levend uitkwam (6). Nou ja, nu zijn zowel Janneke (7) als ik Certified Divers, dus we kunnen overal op de wereld lekker duiken (hoewel het me in Nederland allemaal wel een beetje koud en saai lijkt; 27 graden zijn we hier gewend, en hele mooie vissen etc.).
16-11-2001
Laatste duikjes vandaag. Nog even de
Whitsunday Islands (8) van dichtbij bekeken. Groepsfoto (9) en terugvaren….
17-11-2001
Dagje bijkomen. Dat is hard nodig want ik heb heel erg gedroomd. Ben volgens Janneke de halve tent doorgevlogen, en de camping-buurman stond al naast de tent omdat hij dacht dat ik met een Kangaroe in de tent aan het vechten was
…
18-11-2001
Vandaag
rijden (10) we naar Townsville. Morgen even naar Magnetic Island, en daarna bereiken we al snel Cairns! Later meer!
